Opinia Kontrapunktu

Krakowski zamachowiec to drugi Elliot Rodger, a nie „prawicowy terrorysta”

13 listopada 2026

7 listopada 24-letni Michał O. zastrzelił w Ostrowcu Świętokrzyskim rodziców i siostrę. Potem wsiadł do samochodu, pojechał do Krakowa, wjechał na Rynek Główny i z karabinu AR-15 zaczął strzelać do przypadkowych ludzi. Zginęło sześć osób, piętnaście zostało rannych. Ledwie kilka godzin później minister Kierwiński wiedział już, kim był sprawca: „zafascynowanym ideologiami skrajnie prawicowymi”. Media na Zachodzie podchwyciły to od razu jako „far-right shooting”.

Naszym zdaniem to bzdura. Michał O. był incelem, a jego wzorem nie był Breivik, tylko Elliot Rodger.

Kim był Elliot Rodger

23 maja 2014 roku w Isla Vista w Kalifornii 22-letni Elliot Rodger zamordował sześć osób i ranił czternaście. Najpierw w swoim mieszkaniu zabił nożem trzech mężczyzn, potem wsiadł do czarnego BMW, pojechał pod dom stowarzyszenia studenckiego Alpha Phi i otworzył ogień. Następnie jeździł po mieście, strzelając do przechodniów i potrącając ludzi samochodem, aż w końcu odebrał sobie życie. Miał przy sobie 548 naboi — tak podał raport szeryfa z Santa Barbara.

Przed zbrodnią nagrał film „Retribution” („Zemsta”) i rozesłał 137-stronicowy manifest „My Twisted World”. Pisał w nim wprost, że mści się na kobietach za to, że go odrzucały, i na świecie za to, że w wieku 22 lat wciąż był prawiczkiem. Nienawidził par, nienawidził szczęśliwych ludzi, nienawidził wszystkich, którzy mieli to, czego on nie miał. Środowisko inceli, czyli mężczyzn „żyjących w przymusowym celibacie”, zrobiło z niego świętego. Do dziś piszą o nim „Saint Elliot”, a zwrot „Go ER” stał się wezwaniem do powtórzenia jego czynu.

„GGER” na szafce

Na szafce Michała O. w pracy śledczy znaleźli napis „GGER”. ABW odczytuje go jako najpewniej „Good Game Elliot Rodger”. To nie przypadek ani graffiti z nudów. To hołd złożony konkretnemu człowiekowi, idolowi inceli, mordercy, który zabijał z nienawiści do kobiet i do świata.

Prawicowy terrorysta wypisałby hasło polityczne, symbol, nazwisko ideologa. Michał O. wypisał imię i nazwisko najsłynniejszego incela w historii.

Ten sam scenariusz

Porównajmy obie zbrodnie.

Rodger najpierw zabił ludzi, z którymi mieszkał. Michał O. najpierw zabił własną rodzinę, z którą mieszkał.

Rodger wsiadł do czarnego samochodu i ruszył w miasto. Michał O. wsiadł do samochodu i ruszył na Rynek.

Rodger strzelał do przypadkowych ludzi. Michał O. strzelał do przypadkowych ludzi.

Rodger miał przy sobie setki naboi. Michał O. miał ich około pięćset.

To nie jest podobieństwo. To jest kopia.

Samotnik, który nienawidził świata

Krewny Michała O. powiedział „New York Timesowi”: „Był samotnikiem. Nie miał dziewczyny ani żadnych przyjaciół. Zawsze ubierał się na czarno”. Nigdy nie miał dziewczyny i nigdy o tym nie mówił, a naszym zdaniem był najprawdopodobniej prawiczkiem, dokładnie jak jego idol.

Tak samo opisywano Rodgera: odludek, bez dziewczyny, bez przyjaciół, coraz bardziej zamknięty w sobie i coraz bardziej nienawidzący ludzi wokół. Obaj żyli obok świata i obaj postanowili się na tym świecie zemścić.

Kolega z pracy Michała O. opowiadał w „Uwadze!” TVN: „Rozmawiał cały czas o seryjnych mordercach. Fascynował się nimi. Każdą historię znał od A do Z”. Tak nie mówi się o działaczu politycznym. Tak mówi się o kimś, kogo kręci śmierć.

A co z Breivikiem?

Rząd i media uczepiły się jednego: na komputerze Michała O. były strony o Andersie Breiviku. Tylko że policja ustaliła, że od tygodni szukał też informacji o Charlesie Mansonie i Tedzie Kaczynskim. Przywódca hippisowskiej sekty, lewicowy wróg cywilizacji technicznej i norweski nacjonalista. Co ich łączy? Żadna ideologia, tylko liczba ofiar. Michał O. nie szukał poglądów, szukał morderców.

Breivik był prawdziwym prawicowym terrorystą i działał zupełnie inaczej. Zostawił manifest na półtora tysiąca stron, wybrał cel polityczny, młodzieżówkę Partii Pracy, i zabijał ludzi, których uważał za swoich wrogów ideologicznych. Prawicowi zamachowcy zabijają z idei i mówią o tym głośno.

Michał O. nie zostawił manifestu ani listu. Nie wybrał żadnego politycznego celu. Zabił matkę, ojca, siostrę i przypadkowych ludzi na rynku. Szkolny przyjaciel mówi, że nie miał żadnych prawicowych poglądów. „Super Express” ustalił, że nie należał do żadnej prawicowej partii ani organizacji. Rzecznik Prokuratury Krajowej, pytany o rzekomą prawicowość sprawcy, odpowiedział: „Nie wiem, skąd się pojawiła taka teza”. Nawet rządowy koordynator służb Tomasz Siemoniak przyznał, że fascynacja masowymi mordercami „niekoniecznie musi mieć podłoże ideologiczne”.

Skąd rząd wiedział po kilku godzinach?

Prokuratura do dziś nie podała motywu. Telefony sprawcy nie zostały jeszcze otwarte. A minister spraw wewnętrznych już w dniu zamachu wiedział, że to „skrajna prawica”. Dzień później mówił już tylko o „wstępnych ustaleniach”, ale etykieta poszła w świat i została.

Naszym zdaniem obraz jest jasny. Michał O. to samotnik, prawiczek i incel zapatrzony w Elliota Rodgera, który nienawidził świata i ludzi, a nie żaden prawicowy terrorysta. Zrobienie z niego „skrajnego prawicowca” to polityczna manipulacja na krwi ofiar.